Sāsapasutta

Sāvatthiyaṁ viharati.

Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā …pe… ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:

“kīvadīgho nu kho, bhante, kappo”ti?

“Dīgho kho, bhikkhu, kappo.

So na sukaro saṅkhātuṁ ettakāni vassāni iti vā …pe… ettakāni vassasatasahassāni iti vā”ti.

“Sakkā pana, bhante, upamaṁ kātun”ti?

“Sakkā, bhikkhū”ti bhagavā avoca.

“Seyyathāpi, bhikkhu, āyasaṁ nagaraṁ yojanaṁ āyāmena yojanaṁ vitthārena yojanaṁ ubbedhena, puṇṇaṁ sāsapānaṁ guḷikābaddhaṁ.

Tato puriso vassasatassa vassasatassa accayena ekamekaṁ sāsapaṁ uddhareyya.

Khippataraṁ kho so, bhikkhu, mahāsāsaparāsi iminā upakkamena parikkhayaṁ pariyādānaṁ gaccheyya, na tveva kappo.

Evaṁ dīgho kho, bhikkhu, kappo.

Evaṁ dīghānaṁ kho, bhikkhu, kappānaṁ neko kappo saṁsito, nekaṁ kappasataṁ saṁsitaṁ, nekaṁ kappasahassaṁ saṁsitaṁ, nekaṁ kappasatasahassaṁ saṁsitaṁ.

Taṁ kissa hetu?

Anamataggoyaṁ, bhikkhu, saṁsāro …pe…

alaṁ vimuccitun”ti.

Chaṭṭhaṁ.