Ānandasutta

Sāvatthinidānaṁ.

Tatra kho āyasmā ānando bhikkhū āmantesi:

“āvuso bhikkhave”ti.

“Āvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato ānandassa paccassosuṁ.

Āyasmā ānando etadavoca:

“Puṇṇo nāma, āvuso, āyasmā mantāṇiputto amhākaṁ navakānaṁ sataṁ bahūpakāro hoti.

So amhe iminā ovādena ovadati:

‘upādāya, āvuso ānanda, asmīti hoti, no anupādāya.

Kiñca upādāya asmīti hoti, no anupādāya?

Rūpaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya.

Vedanaṁ …

saññaṁ …

saṅkhāre …

viññāṇaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya.

Seyyathāpi, āvuso ānanda, itthī vā puriso vā daharo yuvā maṇḍanakajātiko ādāse vā parisuddhe pariyodāte acche vā udakapatte sakaṁ mukhanimittaṁ paccavekkhamāno upādāya passeyya, no anupādāya;

evameva kho, āvuso ānanda, rūpaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya.

Vedanaṁ …

saññaṁ …

saṅkhāre …

viññāṇaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya.

Taṁ kiṁ maññasi, āvuso ānanda,

rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā’ti?

‘Aniccaṁ, āvuso’.

‘Vedanā …

saññā …

saṅkhārā …

viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā’ti?

‘Aniccaṁ, āvuso’ …pe….

Tasmātiha …pe…

evaṁ passaṁ …pe…

nāparaṁ itthattāyāti pajānātīti.

Puṇṇo nāma, āvuso, āyasmā mantāṇiputto amhākaṁ navakānaṁ sataṁ bahūpakāro hoti.

So amhe iminā ovādena ovadati.

Idañca pana me āyasmato puṇṇassa mantāṇiputtassa dhammadesanaṁ sutvā dhammo abhisamito”ti.

Paṭhamaṁ.