Aḍḍakaraṇasutta
Sāvatthinidānaṁ.
Ekamantaṁ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṁ etadavoca:
“idhāhaṁ, bhante, aḍḍakaraṇe nisinno passāmi khattiyamahāsālepi brāhmaṇamahāsālepi gahapatimahāsālepi aḍḍhe mahaddhane mahābhoge pahūtajātarūparajate pahūtavittūpakaraṇe pahūtadhanadhaññe kāmahetu kāmanidānaṁ kāmādhikaraṇaṁ sampajānamusā bhāsante.
Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi:
‘alaṁ dāni me aḍḍakaraṇena, bhadramukho dāni aḍḍakaraṇena paññāyissatī’”ti.
“Evametaṁ, mahārāja, evametaṁ, mahārāja.
Yepi te, mahārāja, khattiyamahāsālā brāhmaṇamahāsālā gahapatimahāsālā aḍḍhā mahaddhanā mahābhogā pahūtajātarūparajatā pahūtavittūpakaraṇā pahūtadhanadhaññā kāmahetu kāmanidānaṁ kāmādhikaraṇaṁ sampajānamusā bhāsanti;
tesaṁ taṁ bhavissati dīgharattaṁ ahitāya dukkhāyā”ti.
Idamavoca …pe…
“Sārattā kāmabhogesu,
giddhā kāmesu mucchitā;
Atisāraṁ na bujjhanti,
macchā khippaṁva oḍḍitaṁ;
Pacchāsaṁ kaṭukaṁ hoti,
vipāko hissa pāpako”ti.
