Somāsutta

Sāvatthinidānaṁ.

Atha kho somā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.

Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṁ tenupasaṅkami divāvihārāya.

Andhavanaṁ ajjhogāhetvā aññatarasmiṁ rukkhamūle divāvihāraṁ nisīdi.

Atha kho māro pāpimā somāya bhikkhuniyā bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena somā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā somaṁ bhikkhuniṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Yaṁ taṁ isīhi pattabbaṁ,

ṭhānaṁ durabhisambhavaṁ;

Na taṁ dvaṅgulapaññāya,

sakkā pappotumitthiyā”ti.

Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi:

“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?

Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi:

“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.

Atha kho somā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:

“Itthibhāvo kiṁ kayirā,

cittamhi susamāhite;

Ñāṇamhi vattamānamhi,

sammā dhammaṁ vipassato.

Yassa nūna siyā evaṁ,

Itthāhaṁ purisoti vā;

Kiñci vā pana aññasmi,

Taṁ māro vattumarahatī”ti.

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ somā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.