Upacālāsutta
Sāvatthinidānaṁ.
Atha kho upacālā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā …pe…
aññatarasmiṁ rukkhamūle divāvihāraṁ nisīdi.
Atha kho māro pāpimā yena upacālā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā upacālaṁ bhikkhuniṁ etadavoca:
“kattha nu tvaṁ, bhikkhuni, uppajjitukāmā”ti?
“Na khvāhaṁ, āvuso, katthaci uppajjitukāmā”ti.
“Tāvatiṁsā ca yāmā ca,
tusitā cāpi devatā;
Nimmānaratino devā,
ye devā vasavattino;
Tattha cittaṁ paṇidhehi,
ratiṁ paccanubhossasī”ti.
“Tāvatiṁsā ca yāmā ca,
tusitā cāpi devatā;
Nimmānaratino devā,
ye devā vasavattino;
Kāmabandhanabaddhā te,
enti māravasaṁ puna.
Sabbo ādīpito loko,
sabbo loko padhūpito;
Sabbo pajjālito loko,
sabbo loko pakampito.
Akampitaṁ apajjalitaṁ,
aputhujjanasevitaṁ;
Agati yattha mārassa,
tattha me nirato mano”ti.
Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ upacālā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.
