Kaṭṭhahārasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

Tena kho pana samayena aññatarassa bhāradvājagottassa brāhmaṇassa sambahulā antevāsikā kaṭṭhahārakā māṇavakā yena vanasaṇḍo tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā addasaṁsu bhagavantaṁ tasmiṁ vanasaṇḍe nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā. Disvāna yena bhāradvājagotto brāhmaṇo tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhāradvājagottaṁ brāhmaṇaṁ etadavocuṁ:

“yagghe bhavaṁ jāneyyāsi.

Asukasmiṁ vanasaṇḍe samaṇo nisinno pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā”.

Atha kho bhāradvājagotto brāhmaṇo tehi māṇavakehi saddhiṁ yena so vanasaṇḍo tenupasaṅkami.

Addasā kho bhagavantaṁ tasmiṁ vanasaṇḍe nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.

Disvāna yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Gambhīrarūpe bahubherave vane,

Suññaṁ araññaṁ vijanaṁ vigāhiya;

Aniñjamānena ṭhitena vaggunā,

Sucārurūpaṁ vata bhikkhu jhāyasi.

Na yattha gītaṁ napi yattha vāditaṁ,

Eko araññe vanavassito muni;

Accherarūpaṁ paṭibhāti maṁ idaṁ,

Yadekako pītimano vane vase.

Maññāmahaṁ lokādhipatisahabyataṁ,

Ākaṅkhamāno tidivaṁ anuttaraṁ;

Kasmā bhavaṁ vijanamaraññamassito,

Tapo idha kubbasi brahmapattiyā”ti.

“Yā kāci kaṅkhā abhinandanā vā,

Anekadhātūsu puthū sadāsitā;

Aññāṇamūlappabhavā pajappitā,

Sabbā mayā byantikatā samūlikā.

Svāhaṁ akaṅkho asito anūpayo,

Sabbesu dhammesu visuddhadassano;

Pappuyya sambodhimanuttaraṁ sivaṁ,

Jhāyāmahaṁ brahma raho visārado”ti.

Evaṁ vutte, bhāradvājagotto brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:

“abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.