Navakammikasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

Tena kho pana samayena navakammikabhāradvājo brāhmaṇo tasmiṁ vanasaṇḍe kammantaṁ kārāpeti.

Addasā kho navakammikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṁ aññatarasmiṁ sālarukkhamūle nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.

Disvānassa etadahosi:

“ahaṁ kho imasmiṁ vanasaṇḍe kammantaṁ kārāpento ramāmi.

Ayaṁ samaṇo gotamo kiṁ kārāpento ramatī”ti?

Atha kho navakammikabhāradvājo brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami. upasaṅkamitvā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Ke nu kammantā karīyanti,

bhikkhu sālavane tava;

Yadekako araññasmiṁ,

ratiṁ vindati gotamo”ti.

“Na me vanasmiṁ karaṇīyamatthi,

Ucchinnamūlaṁ me vanaṁ visūkaṁ;

Svāhaṁ vane nibbanatho visallo,

Eko rame aratiṁ vippahāyā”ti.

Evaṁ vutte, navakammikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:

“abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.