Sāriputtasutta

Ekaṁ samayaṁ āyasmā sāriputto sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Tena kho pana samayena āyasmā sāriputto bhikkhū dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṁseti poriyā vācāya vissaṭṭhāya anelagalāya atthassa viññāpaniyā.

Te ca bhikkhū aṭṭhiṁ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṁ suṇanti.

Atha kho āyasmato vaṅgīsassa etadahosi:

“ayaṁ kho āyasmā sāriputto bhikkhū dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṁseti poriyā vācāya vissaṭṭhāya anelagalāya atthassa viññāpaniyā.

Te ca bhikkhū aṭṭhiṁ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṁ suṇanti.

Yannūnāhaṁ āyasmantaṁ sāriputtaṁ sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthaveyyan”ti.

Atha kho āyasmā vaṅgīso uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā yenāyasmā sāriputto tenañjaliṁ paṇāmetvā āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:

“paṭibhāti maṁ, āvuso sāriputta, paṭibhāti maṁ, āvuso sāriputtā”ti.

“Paṭibhātu taṁ, āvuso vaṅgīsā”ti.

Atha kho āyasmā vaṅgīso āyasmantaṁ sāriputtaṁ sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthavi:

“Gambhīrapañño medhāvī,

maggāmaggassa kovido;

Sāriputto mahāpañño,

dhammaṁ deseti bhikkhunaṁ.

Saṅkhittenapi deseti,

vitthārenapi bhāsati;

Sāḷikāyiva nigghoso,

paṭibhānaṁ udīrayi.

Tassa taṁ desayantassa,

suṇanti madhuraṁ giraṁ;

Sarena rajanīyena,

savanīyena vaggunā;

Udaggacittā muditā,

sotaṁ odhenti bhikkhavo”ti.