Koṇḍaññasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.

Atha kho āyasmā aññāsikoṇḍañño sucirasseva yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavato pādāni mukhena ca paricumbati, pāṇīhi ca parisambāhati, nāmañca sāveti:

“koṇḍaññohaṁ, bhagavā, koṇḍaññohaṁ, sugatā”ti.

Atha kho āyasmato vaṅgīsassa etadahosi:

“ayaṁ kho āyasmā aññāsikoṇḍañño sucirasseva yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavato pādāni mukhena ca paricumbati, pāṇīhi ca parisambāhati, nāmañca sāveti:

‘koṇḍaññohaṁ, bhagavā, koṇḍaññohaṁ, sugatā’ti.

Yannūnāhaṁ āyasmantaṁ aññāsikoṇḍaññaṁ bhagavato sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthaveyyan”ti.

Atha kho āyasmā vaṅgīso uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ etadavoca:

“paṭibhāti maṁ, bhagavā, paṭibhāti maṁ, sugatā”ti.

“Paṭibhātu taṁ, vaṅgīsā”ti bhagavā avoca.

Atha kho āyasmā vaṅgīso āyasmantaṁ aññāsikoṇḍaññaṁ bhagavato sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthavi:

“Buddhānubuddho so thero,

koṇḍañño tibbanikkamo;

Lābhī sukhavihārānaṁ,

vivekānaṁ abhiṇhaso.

Yaṁ sāvakena pattabbaṁ,

satthusāsanakārinā;

Sabbassa taṁ anuppattaṁ,

appamattassa sikkhato.

Mahānubhāvo tevijjo,

cetopariyāyakovido;

Koṇḍañño buddhadāyādo,

pāde vandati satthuno”ti.