Kāyasutta
“Atthi, bhikkhave, dhammā kāyena pahātabbā, no vācāya.
Atthi, bhikkhave, dhammā vācāya pahātabbā, no kāyena.
Atthi, bhikkhave, dhammā neva kāyena pahātabbā no vācāya, paññāya disvā pahātabbā.
Katame ca, bhikkhave, dhammā kāyena pahātabbā, no vācāya?
Idha, bhikkhave, bhikkhu akusalaṁ āpanno hoti kiñci desaṁ kāyena.
Tamenaṁ anuvicca viññū sabrahmacārī evamāhaṁsu:
‘āyasmā kho akusalaṁ āpanno kiñci desaṁ kāyena.
Sādhu vatāyasmā kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāvetū’ti.
So anuvicca viññūhi sabrahmacārīhi vuccamāno kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāveti.
Ime vuccanti, bhikkhave, dhammā kāyena pahātabbā, no vācāya.
Katame ca, bhikkhave, dhammā vācāya pahātabbā, no kāyena?
Idha, bhikkhave, bhikkhu akusalaṁ āpanno hoti kiñci desaṁ vācāya.
Tamenaṁ anuvicca viññū sabrahmacārī evamāhaṁsu:
‘āyasmā kho akusalaṁ āpanno kiñci desaṁ vācāya.
Sādhu vatāyasmā vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāvetū’ti.
So anuvicca viññūhi sabrahmacārīhi vuccamāno vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāveti.
Ime vuccanti, bhikkhave, dhammā vācāya pahātabbā, no kāyena.
Katame ca, bhikkhave, dhammā neva kāyena pahātabbā no vācāya, paññāya disvā pahātabbā?
Lobho, bhikkhave, neva kāyena pahātabbo no vācāya, paññāya disvā pahātabbo.
Doso, bhikkhave …pe…
moho …
kodho …
upanāho …
makkho …
paḷāso …
macchariyaṁ, bhikkhave, neva kāyena pahātabbaṁ no vācāya, paññāya disvā pahātabbaṁ.
Pāpikā, bhikkhave, issā neva kāyena pahātabbā no vācāya, paññāya disvā pahātabbā.
Katamā ca, bhikkhave, pāpikā issā?
Idha, bhikkhave, ijjhati gahapatissa vā gahapatiputtassa vā dhanena vā dhaññena vā rajatena vā jātarūpena vā.
Tatrāññatarassa dāsassa vā upavāsassa vā evaṁ hoti:
‘aho vatimassa gahapatissa vā gahapatiputtassa vā na ijjheyya dhanena vā dhaññena vā rajatena vā jātarūpena vā’ti.
Samaṇo vā pana brāhmaṇo vā lābhī hoti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṁ.
Tatrāññatarassa samaṇassa vā brāhmaṇassa vā evaṁ hoti:
‘aho vata ayamāyasmā na lābhī assa cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānan’ti.
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, pāpikā issā.
Pāpikā, bhikkhave, icchā neva kāyena pahātabbā no vācāya, paññāya disvā pahātabbā.
Katamā ca, bhikkhave, pāpikā icchā?
Idha, bhikkhave, ekacco assaddho samāno ‘saddhoti maṁ jāneyyun’ti icchati;
dussīlo samāno ‘sīlavāti maṁ jāneyyun’ti icchati;
appassuto samāno ‘bahussutoti maṁ jāneyyun’ti icchati;
saṅgaṇikārāmo samāno ‘pavivittoti maṁ jāneyyun’ti icchati;
kusīto samāno ‘āraddhavīriyoti maṁ jāneyyun’ti icchati;
muṭṭhassati samāno ‘upaṭṭhitassatīti maṁ jāneyyun’ti icchati;
asamāhito samāno ‘samāhitoti maṁ jāneyyun’ti icchati;
duppañño samāno ‘paññavāti maṁ jāneyyun’ti icchati;
akhīṇāsavo samāno ‘khīṇāsavoti maṁ jāneyyun’ti icchati.
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, pāpikā icchā.
Ime vuccanti, bhikkhave, dhammā neva kāyena pahātabbā no vācāya, paññāya disvā pahātabbā.
Tañce, bhikkhave, bhikkhuṁ lobho abhibhuyya iriyati,
doso …
moho …
kodho …
upanāho …
makkho …
paḷāso …
macchariyaṁ …
pāpikā issā …
pāpikā icchā abhibhuyya iriyati.
So evamassa veditabbo:
‘nāyamāyasmā tathā pajānāti yathā pajānato lobho na hoti, tathāhimaṁ āyasmantaṁ lobho abhibhuyya iriyati;
nāyamāyasmā tathā pajānāti yathā pajānato doso na hoti …
moho …
kodho …
upanāho …
makkho …
paḷāso …
macchariyaṁ …
pāpikā issā …
pāpikā icchā na hoti, tathāhimaṁ āyasmantaṁ pāpikā icchā abhibhuyya iriyatī’ti.
Tañce, bhikkhave, bhikkhuṁ lobho nābhibhuyya iriyati,
doso …
moho …
kodho …
upanāho …
makkho …
paḷāso …
macchariyaṁ …
pāpikā issā …
pāpikā icchā nābhibhuyya iriyati,
so evamassa veditabbo:
‘tathā ayamāyasmā pajānāti yathā pajānato lobho na hoti, tathāhimaṁ āyasmantaṁ lobho nābhibhuyya iriyati;
tathā ayamāyasmā pajānāti yathā pajānato doso na hoti …
moho …
kodho …
upanāho …
makkho …
paḷāso …
macchariyaṁ …
pāpikā issā …
pāpikā icchā na hoti, tathāhimaṁ āyasmantaṁ pāpikā icchā nābhibhuyya iriyatī’”ti.
Tatiyaṁ.
