Sokhummasutta

“Cattārimāni, bhikkhave, sokhummāni.

Katamāni cattāri?

Idha, bhikkhave, bhikkhu rūpasokhummena samannāgato hoti paramena;

tena ca rūpasokhummena aññaṁ rūpasokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na samanupassati;

tena ca rūpasokhummena aññaṁ rūpasokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti.

Vedanāsokhummena samannāgato hoti paramena;

tena ca vedanāsokhummena aññaṁ vedanāsokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na samanupassati;

tena ca vedanāsokhummena aññaṁ vedanāsokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti.

Saññāsokhummena samannāgato hoti paramena;

tena ca saññāsokhummena aññaṁ saññāsokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na samanupassati;

tena ca saññāsokhummena aññaṁ saññāsokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti.

Saṅkhārasokhummena samannāgato hoti paramena;

tena ca saṅkhārasokhummena aññaṁ saṅkhārasokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na samanupassati;

tena ca saṅkhārasokhummena aññaṁ saṅkhārasokhummaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti.

Imāni kho, bhikkhave, cattāri sokhummānīti.

Rūpasokhummataṁ ñatvā,

vedanānañca sambhavaṁ;

Saññā yato samudeti,

atthaṁ gacchati yattha ca;

Saṅkhāre parato ñatvā,

dukkhato no ca attato.

Sa ve sammaddaso bhikkhu,

santo santipade rato;

Dhāreti antimaṁ dehaṁ,

jetvā māraṁ savāhinin”ti.

Chaṭṭhaṁ.