Taṇhāsutta

“Tisso imā, bhikkhave, taṇhā pahātabbā, tayo ca mānā.

Katamā tisso taṇhā pahātabbā?

Kāmataṇhā, bhavataṇhā, vibhavataṇhā—

imā tisso taṇhā pahātabbā.

Katame tayo mānā pahātabbā?

Māno, omāno, atimāno—

ime tayo mānā pahātabbā.

Yato kho, bhikkhave, bhikkhuno imā tisso taṇhā pahīnā honti, ime ca tayo mānā;

ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu acchecchi taṇhaṁ, vivattayi saṁyojanaṁ, sammā mānābhisamayā antamakāsi dukkhassā”ti.

Ekādasamaṁ.

Ānisaṁsavaggo dasamo.

Tassuddānaṁ

Pātubhāvo ānisaṁso,

aniccadukkhaanattato;

Nibbānaṁ anavatthi,

ukkhittāsi atammayo;

Bhavā taṇhāyekā dasāti.

Dutiyo paṇṇāsako samatto.