Saṅkhittasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.

Atha kho mahāpajāpatī gotamī yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā mahāpajāpatī gotamī bhagavantaṁ etadavoca:

“Sādhu me, bhante, bhagavā saṅkhittena dhammaṁ desetu, yamahaṁ bhagavato dhammaṁ sutvā ekā vūpakaṭṭhā appamattā ātāpinī pahitattā vihareyyan”ti.

“Ye kho tvaṁ, gotami, dhamme jāneyyāsi:

‘ime dhammā sarāgāya saṁvattanti, no virāgāya;

saṁyogāya saṁvattanti, no visaṁyogāya;

ācayāya saṁvattanti, no apacayāya;

mahicchatāya saṁvattanti, no appicchatāya;

asantuṭṭhiyā saṁvattanti, no santuṭṭhiyā;

saṅgaṇikāya saṁvattanti, no pavivekāya;

kosajjāya saṁvattanti, no vīriyārambhāya;

dubbharatāya saṁvattanti, no subharatāyā’ti,

ekaṁsena, gotami, dhāreyyāsi:

‘neso dhammo, neso vinayo, netaṁ satthusāsanan’ti.

Ye ca kho tvaṁ, gotami, dhamme jāneyyāsi:

‘ime dhammā virāgāya saṁvattanti, no sarāgāya;

visaṁyogāya saṁvattanti, no saṁyogāya;

apacayāya saṁvattanti, no ācayāya;

appicchatāya saṁvattanti, no mahicchatāya;

santuṭṭhiyā saṁvattanti, no asantuṭṭhiyā;

pavivekāya saṁvattanti, no saṅgaṇikāya;

vīriyārambhāya saṁvattanti, no kosajjāya;

subharatāya saṁvattanti, no dubbharatāyā’ti,

ekaṁsena, gotami, dhāreyyāsi:

‘eso dhammo, eso vinayo, etaṁ satthusāsanan’”ti.

Tatiyaṁ.