Pañcamavagga
Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:
“Tayome, bhikkhave, aggī.
Katame tayo?
Rāgaggi, dosaggi, mohaggi—
ime kho, bhikkhave, tayo aggī”ti.
Etamatthaṁ bhagavā avoca.
Tatthetaṁ iti vuccati:
“Rāgaggi dahati macce,
ratte kāmesu mucchite;
Dosaggi pana byāpanne,
nare pāṇātipātino.
Mohaggi pana sammūḷhe,
ariyadhamme akovide;
Ete aggī ajānantā,
sakkāyābhiratā pajā.
Te vaḍḍhayanti nirayaṁ,
tiracchānañca yoniyo;
Asuraṁ pettivisayaṁ,
amuttā mārabandhanā.
Ye ca rattindivā yuttā,
sammāsambuddhasāsane;
Te nibbāpenti rāgaggiṁ,
niccaṁ asubhasaññino.
Dosaggiṁ pana mettāya,
nibbāpenti naruttamā;
Mohaggiṁ pana paññāya,
yāyaṁ nibbedhagāminī.
Te nibbāpetvā nipakā,
rattindivamatanditā;
Asesaṁ parinibbanti,
asesaṁ dukkhamaccaguṁ.
Ariyaddasā vedaguno,
sammadaññāya paṇḍitā;
Jātikkhayamabhiññāya,
nāgacchanti punabbhavan”ti.
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.
Catutthaṁ.