Pañcamavagga
Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:
“Kalyāṇasīlo, bhikkhave, bhikkhu kalyāṇadhammo kalyāṇapañño imasmiṁ dhammavinaye ‘kevalī vusitavā uttamapuriso’ti vuccati—
Kathañca, bhikkhave, bhikkhu kalyāṇasīlo hoti?
Idha, bhikkhave, bhikkhu sīlavā hoti, pātimokkhasaṁvarasaṁvuto viharati, ācāragocarasampanno aṇumattesu vajjesu bhayadassāvī, samādāya sikkhati sikkhāpadesu.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu kalyāṇasīlo hoti.
Iti kalyāṇasīlo.
Kalyāṇadhammo ca kathaṁ hoti?
Idha, bhikkhave, bhikkhu sattannaṁ bodhipakkhiyānaṁ dhammānaṁ bhāvanānuyogamanuyutto viharati.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu kalyāṇadhammo hoti.
Iti kalyāṇasīlo, kalyāṇadhammo.
Kalyāṇapañño ca kathaṁ hoti?
Idha, bhikkhave, bhikkhu āsavānaṁ khayā anāsavaṁ cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharati.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu kalyāṇapañño hoti.
Iti kalyāṇasīlo kalyāṇadhammo kalyāṇapañño imasmiṁ dhammavinaye ‘kevalī vusitavā uttamapuriso’ti vuccatī”ti.
Etamatthaṁ bhagavā avoca.
Tatthetaṁ iti vuccati:
“Yassa kāyena vācāya,
manasā natthi dukkaṭaṁ;
Taṁ ve kalyāṇasīloti,
āhu bhikkhuṁ hirīmanaṁ.
Yassa dhammā subhāvitā,
satta sambodhigāmino;
Taṁ ve kalyāṇadhammoti,
āhu bhikkhuṁ anussadaṁ.
Yo dukkhassa pajānāti,
idheva khayamattano;
Taṁ ve kalyāṇapaññoti,
āhu bhikkhuṁ anāsavaṁ.
Tehi dhammehi sampannaṁ,
anīghaṁ chinnasaṁsayaṁ;
Asitaṁ sabbalokassa,
āhu sabbapahāyinan”ti.
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.
Aṭṭhamaṁ.