Dutiyavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Dveme, bhikkhave, sukkā dhammā lokaṁ pālenti.

Katame dve?

Hirī ca, ottappañca.

Ime ce, bhikkhave, dve sukkā dhammā lokaṁ na pāleyyuṁ, nayidha paññāyetha mātāti vā mātucchāti vā mātulānīti vā ācariyabhariyāti vā garūnaṁ dārāti vā.

Sambhedaṁ loko agamissa yathā ajeḷakā kukkuṭasūkarā soṇasiṅgālā.

Yasmā ca kho, bhikkhave, ime dve sukkā dhammā lokaṁ pālenti tasmā paññāyati mātāti vā mātucchāti vā mātulānīti vā ācariyabhariyāti vā garūnaṁ dārāti vā”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Yesañce hiriottappaṁ,

sabbadā ca na vijjati;

Vokkantā sukkamūlā te,

jātimaraṇagāmino.

Yesañca hiriottappaṁ,

sadā sammā upaṭṭhitā;

Virūḷhabrahmacariyā te,

santo khīṇapunabbhavā”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Pañcamaṁ.