Dutiyavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Atthi, bhikkhave, ajātaṁ abhūtaṁ akataṁ asaṅkhataṁ.

No cetaṁ, bhikkhave, abhavissa ajātaṁ abhūtaṁ akataṁ asaṅkhataṁ, nayidha jātassa bhūtassa katassa saṅkhatassa nissaraṇaṁ paññāyetha.

Yasmā ca kho, bhikkhave, atthi ajātaṁ abhūtaṁ akataṁ asaṅkhataṁ, tasmā jātassa bhūtassa katassa saṅkhatassa nissaraṇaṁ paññāyatī”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Jātaṁ bhūtaṁ samuppannaṁ,

kataṁ saṅkhatamaddhuvaṁ;

Jarāmaraṇasaṅghāṭaṁ,

roganīḷaṁ pabhaṅguraṁ.

Āhāranettippabhavaṁ,

nālaṁ tadabhinandituṁ;

Tassa nissaraṇaṁ santaṁ,

atakkāvacaraṁ dhuvaṁ.

Ajātaṁ asamuppannaṁ,

asokaṁ virajaṁ padaṁ;

Nirodho dukkhadhammānaṁ,

saṅkhārūpasamo sukho”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Chaṭṭhaṁ.