Dutiyavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Dveme, bhikkhave, āpāyikā nerayikā idamappahāya.

Katame dve?

Yo ca abrahmacārī brahmacāripaṭiñño, yo ca paripuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ carantaṁ amūlakena abrahmacariyena anuddhaṁseti.

Ime kho, bhikkhave, dve āpāyikā nerayikā idamappahāyā”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Abhūtavādī nirayaṁ upeti,

Yo vāpi katvā na karomi cāha;

Ubhopi te pecca samā bhavanti,

Nihīnakammā manujā parattha.

Kāsāvakaṇṭhā bahavo,

pāpadhammā asaññatā;

Pāpā pāpehi kammehi,

nirayaṁ te upapajjare.

Seyyo ayoguḷo bhutto,

tatto aggisikhūpamo;

Yañce bhuñjeyya dussīlo,

raṭṭhapiṇḍamasaññato”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Ekādasamaṁ.