Catutthavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Tayome, bhikkhave, antarāmalā antarāamittā antarāsapattā antarāvadhakā antarāpaccatthikā.

Katame tayo?

Lobho, bhikkhave, antarāmalo antarāamitto antarāsapatto antarāvadhako antarāpaccatthiko.

Doso, bhikkhave, antarāmalo antarāamitto antarāsapatto antarāvadhako antarāpaccatthiko.

Moho, bhikkhave, antarāmalo antarāamitto antarāsapatto antarāvadhako antarāpaccatthiko.

Ime kho, bhikkhave, tayo antarāmalā antarāamittā antarāsapattā antarāvadhakā antarāpaccatthikā”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Anatthajanano lobho,

lobho cittappakopano;

Bhayamantarato jātaṁ,

taṁ jano nāvabujjhati.

Luddho atthaṁ na jānāti,

luddho dhammaṁ na passati;

Andhatamaṁ tadā hoti,

yaṁ lobho sahate naraṁ.

Yo ca lobhaṁ pahantvāna,

lobhaneyye na lubbhati;

Lobho pahīyate tamhā,

udabindūva pokkharā.

Anatthajanano doso,

doso cittappakopano;

Bhayamantarato jātaṁ,

taṁ jano nāvabujjhati.

Duṭṭho atthaṁ na jānāti,

duṭṭho dhammaṁ na passati;

Andhatamaṁ tadā hoti,

yaṁ doso sahate naraṁ.

Yo ca dosaṁ pahantvāna,

dosaneyye na dussati;

Doso pahīyate tamhā,

tālapakkaṁva bandhanā.

Anatthajanano moho,

moho cittappakopano;

Bhayamantarato jātaṁ,

taṁ jano nāvabujjhati.

Mūḷho atthaṁ na jānāti,

mūḷho dhammaṁ na passati;

Andhatamaṁ tadā hoti,

yaṁ moho sahate naraṁ.

Yo ca mohaṁ pahantvāna,

mohaneyye na muyhati;

Mohaṁ vihanti so sabbaṁ,

ādiccovudayaṁ taman”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Navamaṁ.