3. Vīmaṁsanapañha

Rājā āha—

“bhante nāgasena, sallapissasi mayā saddhin”ti?

“Sace tvaṁ, mahārāja, paṇḍitavādaṁ sallapissasi sallapissāmi, sace pana rājavādaṁ sallapissasi na sallapissāmī”ti.

“Kathaṁ, bhante nāgasena, paṇḍitā sallapantī”ti?

“Paṇḍitānaṁ kho, mahārāja, sallāpe āveṭhanampi kayirati, nibbeṭhanampi kayirati, niggahopi kayirati, paṭikammampi kayirati, vissāsopi kayirati, paṭivissāsopi kayirati, na ca tena paṇḍitā kuppanti, evaṁ kho, mahārāja, paṇḍitā sallapantī”ti.

“Kathaṁ pana, bhante, rājāno sallapantī”ti?

“Rājāno kho, mahārāja, sallāpe ekaṁ vatthuṁ paṭijānanti, yo taṁ vatthuṁ vilometi, tassa daṇḍaṁ āṇāpenti ‘imassa daṇḍaṁ paṇethā’ti, evaṁ kho, mahārāja, rājāno sallapantī”ti.

“Paṇḍitavādāhaṁ, bhante, sallapissāmi, no rājavādaṁ, vissaṭṭho bhadanto sallapatu yathā bhikkhunā vā sāmaṇerena vā upāsakena vā ārāmikena vā saddhiṁ sallapati, evaṁ vissaṭṭho bhadanto sallapatu mā bhāyatū”ti.

“Suṭṭhu, mahārājā”ti thero abbhānumodi.

Rājā āha—

“bhante nāgasena, pucchissāmī”ti.

“Puccha, mahārājā”ti.

“Pucchitosi me, bhante”ti.

“Visajjitaṁ, mahārājā”ti.

“Kiṁ pana, bhante, tayā visajjitan”ti?

“Kiṁ pana, mahārāja, tayā pucchitan”ti.

Vīmaṁsanapañho tatiyo.