2. Vassagaṇanapañha

“Kativassosi tvaṁ, bhante nāgasenā”ti?

“Sattavassohaṁ, mahārājā”ti.

“Ke te, bhante, satta, tvaṁ vā satta, gaṇanā vā sattā”ti?

Tena kho pana samayena milindassa rañño sabbābharaṇapaṭimaṇḍitassa alaṅkatapaṭiyattassa pathaviyaṁ chāyā dissati, udakamaṇike ca chāyā dissati.

Atha kho āyasmā nāgaseno milindaṁ rājānaṁ etadavoca—

“ayaṁ te, mahārāja, chāyā pathaviyaṁ udakamaṇike ca dissati, kiṁ pana, mahārāja, tvaṁ vā rājā, chāyā vā rājā”ti?

“Ahaṁ, bhante nāgasena, rājā, nāyaṁ chāyā rājā, maṁ pana nissāya chāyā pavattatī”ti.

“Evameva kho, mahārāja, vassānaṁ gaṇanā satta, na panāhaṁ satta, maṁ pana nissāya satta pavattati, chāyūpamaṁ, mahārājā”ti.

“Acchariyaṁ, bhante nāgasena, abbhutaṁ, bhante nāgasena, aticitrāni pañhapaṭibhānāni visajjitānī”ti.

Vassagaṇanapañho dutiyo.