7. Therapaṭisandahanāpaṭisandahanapañha

Rājā āha—

“bhante nāgasena, tvaṁ pana paṭisandahissasī”ti?

“Alaṁ, mahārāja, kiṁ te tena pucchitena, nanu mayā paṭikacceva akkhātaṁ ‘sace, mahārāja, saupādāno bhavissāmi, paṭisandahissāmi, sace anupādāno bhavissāmi, na paṭisandahissāmī’”ti.

“Opammaṁ karohī”ti.

“Yathā, mahārāja, kocideva puriso rañño adhikāraṁ kareyya.

Rājā tuṭṭho adhikāraṁ dadeyya, so tena adhikārena pañcahi kāmaguṇehi samappito samaṅgibhūto paricareyya, so ce janassa āroceyya ‘na me rājā kiñci paṭikarotī’ti.

Kiṁ nu kho so, mahārāja, puriso yuttakārī bhaveyyā”ti?

“Na hi, bhante”ti.

“Evameva kho, mahārāja, kiṁ te tena pucchitena, nanu mayā paṭikacceva akkhātaṁ ‘sace saupādāno bhavissāmi, paṭisandahissāmi, sace anupādāno bhavissāmi, na paṭisandahissāmī’”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Therapaṭisandahanāpaṭisandahanapañho sattamo.