9. Vedanālakkhaṇapañha

“Bhante nāgasena, kiṁlakkhaṇā vedanā”ti?

“Vedayitalakkhaṇā, mahārāja, vedanā anubhavanalakkhaṇā cā”ti.

“Opammaṁ karohī”ti.

“Yathā, mahārāja, kocideva puriso rañño adhikāraṁ kareyya, tassa rājā tuṭṭho adhikāraṁ dadeyya, so tena adhikārena pañcahi kāmaguṇehi samappito samaṅgibhūto paricareyya, tassa evamassa ‘mayā kho pubbe rañño adhikāro kato, tassa me rājā tuṭṭho adhikāraṁ adāsi, svāhaṁ tatonidānaṁ imaṁ evarūpaṁ vedanaṁ vedayāmī’ti.

Yathā vā pana, mahārāja, kocideva puriso kusalaṁ kammaṁ katvā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjeyya, so ca tattha dibbehi pañcahi kāmaguṇehi samappito samaṅgibhūto paricareyya, tassa evamassa ‘svāhaṁ kho pubbe kusalaṁ kammaṁ akāsiṁ, sohaṁ tatonidānaṁ imaṁ evarūpaṁ vedanaṁ vedayāmī’ti.

Evaṁ kho, mahārāja, vedayitalakkhaṇā vedanā anubhavanalakkhaṇā cā”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Vedanālakkhaṇapañho navamo.