2. Sabbaññūbhāvapañha

Rājā āha—

“bhante nāgasena, buddho sabbaññū sabbadassāvī”ti?

“Āma, mahārāja, bhagavā sabbaññū sabbadassāvī”ti.

“Atha kissa nu kho, bhante nāgasena, sāvakānaṁ anupubbena sikkhāpadaṁ paññapesī”ti?

“Atthi pana te, mahārāja, koci vejjo, yo imissaṁ pathaviyaṁ sabbabhesajjāni jānātī”ti?

“Āma, bhante, atthī”ti.

“Kiṁ nu kho, mahārāja, so vejjo gilānakaṁ sampatte kāle bhesajjaṁ pāyeti, udāhu asampatte kāle”ti?

“Sampatte kāle, bhante, gilānakaṁ bhesajjaṁ pāyeti, no asampatte kāle”ti?

“Evameva kho, mahārāja, bhagavā sabbaññū sabbadassāvī na asampatte kāle sāvakānaṁ sikkhāpadaṁ paññāpeti, sampatte kāle sāvakānaṁ sikkhāpadaṁ paññāpeti yāvajīvaṁ anatikkamanīyan”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Sabbaññūbhāvapañho dutiyo.