Subhāsitasutta

Evaṁ me sutaṁ—

eka samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

“bhikkhavo”ti.

“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

Bhagavā etadavoca:

“Catūhi, bhikkhave, aṅgehi samannāgatā vācā subhāsitā hoti, na dubbhāsitā, anavajjā ca ananuvajjā ca viññūnaṁ.

Katamehi catūhi?

Idha, bhikkhave, bhikkhu subhāsitaṁyeva bhāsati no dubbhāsitaṁ, dhammaṁyeva bhāsati no adhammaṁ, piyaṁyeva bhāsati no appiyaṁ, saccaṁyeva bhāsati no alikaṁ.

Imehi kho, bhikkhave, catūhi aṅgehi samannāgatā vācā subhāsitā hoti, no dubbhāsitā, anavajjā ca ananuvajjā ca viññūnan”ti.

Idamavoca bhagavā.

Idaṁ vatvāna sugato, athāparaṁ etadavoca satthā:

“Subhāsitaṁ uttamamāhu santo,

Dhammaṁ bhaṇe nādhammaṁ taṁ dutiyaṁ;

Piyaṁ bhaṇe nāppiyaṁ taṁ tatiyaṁ,

Saccaṁ bhaṇe nālikaṁ taṁ catutthan”ti.

Atha kho āyasmā vaṅgīso uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ etadavoca:

“paṭibhāti maṁ, bhagavā, paṭibhāti maṁ, sugatā”ti.

“Paṭibhātu taṁ, vaṅgīsā”ti bhagavā avoca.

Atha kho āyasmā vaṅgīso bhagavantaṁ sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthavi:

“Tameva vācaṁ bhāseyya,

yāyattānaṁ na tāpaye;

Pare ca na vihiṁseyya,

sā ve vācā subhāsitā.

Piyavācameva bhāseyya,

yā vācā paṭinanditā;

Yaṁ anādāya pāpāni,

paresaṁ bhāsate piyaṁ.

Saccaṁ ve amatā vācā,

esa dhammo sanantano;

Sacce atthe ca dhamme ca,

āhu santo patiṭṭhitā.

Yaṁ buddho bhāsati vācaṁ,

Khemaṁ nibbānapattiyā;

Dukkhassantakiriyāya,

Sā ve vācānamuttamā”ti.

Subhāsitasuttaṁ tatiyaṁ.