Attadaṇḍasutta

“Attadaṇḍā bhayaṁ jātaṁ,

janaṁ passatha medhagaṁ;

Saṁvegaṁ kittayissāmi,

yathā saṁvijitaṁ mayā.

Phandamānaṁ pajaṁ disvā,

macche appodake yathā;

Aññamaññehi byāruddhe,

disvā maṁ bhayamāvisi.

Samantamasāro loko,

disā sabbā sameritā;

Icchaṁ bhavanamattano,

nāddasāsiṁ anositaṁ.

Osāne tveva byāruddhe,

Disvā me aratī ahu;

Athettha sallamaddakkhiṁ,

Duddasaṁ hadayanissitaṁ.

Yena sallena otiṇṇo,

disā sabbā vidhāvati;

Tameva sallamabbuyha,

na dhāvati na sīdati.

Tattha sikkhānugīyanti,

yāni loke gadhitāni;

Na tesu pasuto siyā,

nibbijjha sabbaso kāme;

Sikkhe nibbānamattano.

Sacco siyā appagabbho,

amāyo rittapesuṇo;

Akkodhano lobhapāpaṁ,

vevicchaṁ vitare muni.

Niddaṁ tandiṁ sahe thīnaṁ,

pamādena na saṁvase;

Atimāne na tiṭṭheyya,

nibbānamanaso naro.

Mosavajje na nīyetha,

rūpe snehaṁ na kubbaye;

Mānañca parijāneyya,

sāhasā virato care.

Purāṇaṁ nābhinandeyya,

Nave khantiṁ na kubbaye;

Hiyyamāne na soceyya,

Ākāsaṁ na sito siyā.

Gedhaṁ brūmi mahoghoti,

Ājavaṁ brūmi jappanaṁ;

Ārammaṇaṁ pakappanaṁ,

Kāmapaṅko duraccayo.

Saccā avokkamma muni,

Thale tiṭṭhati brāhmaṇo;

Sabbaṁ so paṭinissajja,

Sa ve santoti vuccati.

Sa ve vidvā sa vedagū,

Ñatvā dhammaṁ anissito;

Sammā so loke iriyāno,

Na pihetīdha kassaci.

Yodha kāme accatari,

Saṅgaṁ loke duraccayaṁ;

Na so socati nājjheti,

Chinnasoto abandhano.

Yaṁ pubbe taṁ visosehi,

Pacchā te māhu kiñcanaṁ;

Majjhe ce no gahessasi,

Upasanto carissasi.

Sabbaso nāmarūpasmiṁ,

Yassa natthi mamāyitaṁ;

Asatā ca na socati,

Sa ve loke na jīyati.

Yassa natthi idaṁ meti,

Paresaṁ vāpi kiñcanaṁ;

Mamattaṁ so asaṁvindaṁ,

Natthi meti na socati.

Aniṭṭhurī ananugiddho,

Anejo sabbadhī samo;

Tamānisaṁsaṁ pabrūmi,

Pucchito avikampinaṁ.

Anejassa vijānato,

Natthi kāci nisaṅkhati;

Virato so viyārabbhā,

Khemaṁ passati sabbadhi.

Na samesu na omesu,

Na ussesu vadate muni;

Santo so vītamaccharo,

Nādeti na nirassatī”ti.

Attadaṇḍasuttaṁ pannarasamaṁ.