Tissametteyyasutta

“Methunamanuyuttassa,

(iccāyasmā tisso metteyyo)

Vighātaṁ brūhi mārisa;

Sutvāna tava sāsanaṁ,

Viveke sikkhissāmase”.

“Methunamanuyuttassa,

(metteyyāti bhagavā)

Mussate vāpi sāsanaṁ;

Micchā ca paṭipajjati,

Etaṁ tasmiṁ anāriyaṁ.

Eko pubbe caritvāna,

methunaṁ yo nisevati;

Yānaṁ bhantaṁva taṁ loke,

hīnamāhu puthujjanaṁ.

Yaso kitti ca yā pubbe,

hāyate vāpi tassa sā;

Etampi disvā sikkhetha,

methunaṁ vippahātave.

Saṅkappehi pareto so,

kapaṇo viya jhāyati;

Sutvā paresaṁ nigghosaṁ,

maṅku hoti tathāvidho.

Atha satthāni kurute,

paravādehi codito;

Esa khvassa mahāgedho,

mosavajjaṁ pagāhati.

Paṇḍitoti samaññāto,

ekacariyaṁ adhiṭṭhito;

Athāpi methune yutto,

mandova parikissati.

Etamādīnavaṁ ñatvā,

Muni pubbāpare idha;

Ekacariyaṁ daḷhaṁ kayirā,

Na nisevetha methunaṁ.

Vivekaññeva sikkhetha,

etaṁ ariyānamuttamaṁ;

Na tena seṭṭho maññetha,

sa ve nibbānasantike.

Rittassa munino carato,

Kāmesu anapekkhino;

Oghatiṇṇassa pihayanti,

Kāmesu gadhitā pajā”ti.

Tissametteyyasuttaṁ sattamaṁ.