Rohinītherīgāthā
“‘Samaṇā’ti bhoti supi,
‘samaṇā’ti pabujjhasi;
Samaṇāneva kittesi,
samaṇī nūna bhavissasi.
Vipulaṁ annañca pānañca,
samaṇānaṁ paveccasi;
Rohinī dāni pucchāmi,
kena te samaṇā piyā.
Akammakāmā alasā,
paradattūpajīvino;
Āsaṁsukā sādukāmā,
kena te samaṇā piyā”.
“Cirassaṁ vata maṁ tāta,
samaṇānaṁ paripucchasi;
Tesaṁ te kittayissāmi,
paññāsīlaparakkamaṁ.
Kammakāmā analasā,
kammaseṭṭhassa kārakā;
Rāgaṁ dosaṁ pajahanti,
tena me samaṇā piyā.
Tīṇi pāpassa mūlāni,
dhunanti sucikārino;
Sabbaṁ pāpaṁ pahīnesaṁ,
tena me samaṇā piyā.
Kāyakammaṁ suci nesaṁ,
vacīkammañca tādisaṁ;
Manokammaṁ suci nesaṁ,
tena me samaṇā piyā.
Vimalā saṅkhamuttāva,
suddhā santarabāhirā;
Puṇṇā sukkāna dhammānaṁ,
tena me samaṇā piyā.
Bahussutā dhammadharā,
ariyā dhammajīvino;
Atthaṁ dhammañca desenti,
tena me samaṇā piyā.
Bahussutā dhammadharā,
ariyā dhammajīvino;
Ekaggacittā satimanto,
tena me samaṇā piyā.
Dūraṅgamā satimanto,
mantabhāṇī anuddhatā;
Dukkhassantaṁ pajānanti,
tena me samaṇā piyā.
Yasmā gāmā pakkamanti,
na vilokenti kiñcanaṁ;
Anapekkhāva gacchanti,
tena me samaṇā piyā.
Na te saṁ koṭṭhe openti,
na kumbhiṁ na khaḷopiyaṁ;
Pariniṭṭhitamesānā,
tena me samaṇā piyā.
Na te hiraññaṁ gaṇhanti,
na suvaṇṇaṁ na rūpiyaṁ;
Paccuppannena yāpenti,
tena me samaṇā piyā.
Nānākulā pabbajitā,
nānājanapadehi ca;
Aññamaññaṁ piyāyanti,
tena me samaṇā piyā”.
“Atthāya vata no bhoti,
kule jātāsi rohinī;
Saddhā buddhe ca dhamme ca,
saṅghe ca tibbagāravā.
Tuvaṁ hetaṁ pajānāsi,
puññakkhettaṁ anuttaraṁ;
Amhampi ete samaṇā,
paṭigaṇhanti dakkhiṇaṁ.
Patiṭṭhito hettha yañño,
vipulo no bhavissati”;
“Sace bhāyasi dukkhassa,
sace te dukkhamappiyaṁ.
Upehi saraṇaṁ buddhaṁ,
dhammaṁ saṅghañca tādinaṁ;
Samādiyāhi sīlāni,
taṁ te atthāya hehiti”.
“Upemi saraṇaṁ buddhaṁ,
dhammaṁ saṅghañca tādinaṁ;
Samādiyāmi sīlāni,
taṁ me atthāya hehiti.
Brahmabandhu pure āsiṁ,
so idānimhi brāhmaṇo;
Tevijjo sottiyo camhi,
vedagū camhi nhātako”.
… Rohinī therī ….
