Utenasutta

Evaṁ me sutaṁ—

ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme.

Tena kho pana samayena rañño utenassa uyyānagatassa antepuraṁ daḍḍhaṁ hoti, pañca ca itthisatāni kālaṅkatāni honti sāmāvatīpamukhāni.

Atha kho sambahulā bhikkhū pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya kosambiṁ piṇḍāya pāvisiṁsu.

Kosambiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.

Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:

“idha, bhante, rañño utenassa uyyānagatassa antepuraṁ daḍḍhaṁ, pañca ca itthisatāni kālaṅkatāni sāmāvatīpamukhāni.

Tāsaṁ, bhante, upāsikānaṁ kā gati ko abhisamparāyo”ti?

“Santettha, bhikkhave, upāsikāyo sotāpannā, santi sakadāgāminiyo, santi anāgāminiyo.

Sabbā tā, bhikkhave, upāsikāyo anipphalā kālaṅkatā”ti.

Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:

“Mohasambandhano loko,

bhabbarūpova dissati;

Upadhibandhano bālo,

tamasā parivārito;

Sassatoriva khāyati,

passato natthi kiñcanan”ti.

Dasamaṁ.

Tassuddānaṁ

Dve bhaddiyā dve ca sattā,

lakuṇḍako taṇhākkhayo;

Papañcakhayo ca kaccāno,

udapānañca utenoti.

Cūḷavaggo sattamo.