Piyasutta

Sāvatthinidānaṁ.

Ekamantaṁ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṁ etadavoca:

“idha mayhaṁ, bhante, rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:

‘kesaṁ nu kho piyo attā, kesaṁ appiyo attā’ti?

Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi:

‘ye ca kho keci kāyena duccaritaṁ caranti, vācāya duccaritaṁ caranti, manasā duccaritaṁ caranti;

tesaṁ appiyo attā.

Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ:

“piyo no attā”ti, atha kho tesaṁ appiyo attā’.

Taṁ kissa hetu?

Yañhi appiyo appiyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti;

tasmā tesaṁ appiyo attā.

Ye ca kho keci kāyena sucaritaṁ caranti, vācāya sucaritaṁ caranti, manasā sucaritaṁ caranti;

tesaṁ piyo attā.

Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ:

‘appiyo no attā’ti; atha kho tesaṁ piyo attā.

Taṁ kissa hetu?

Yañhi piyo piyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti;

tasmā tesaṁ piyo attā”ti.

“Evametaṁ, mahārāja, evametaṁ, mahārāja.

Ye hi keci, mahārāja, kāyena duccaritaṁ caranti, vācāya duccaritaṁ caranti, manasā duccaritaṁ caranti;

tasmā tesaṁ appiyo attā.

Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ:

‘piyo no attā’ti, atha kho tesaṁ appiyo attā.

Taṁ kissa hetu?

Yañhi, mahārāja, appiyo appiyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti;

tasmā tesaṁ appiyo attā.

Ye ca kho keci, mahārāja, kāyena sucaritaṁ caranti, vācāya sucaritaṁ caranti, manasā sucaritaṁ caranti;

tesaṁ piyo attā.

Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ:

‘appiyo no attā’ti;

atha kho tesaṁ piyo attā.

Taṁ kissa hetu?

Yañhi, mahārāja, piyo piyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti;

tasmā tesaṁ piyo attā”ti.

Idamavoca …pe…

“Attānañce piyaṁ jaññā,

na naṁ pāpena saṁyuje;

Na hi taṁ sulabhaṁ hoti,

sukhaṁ dukkaṭakārinā.

Antakenādhipannassa,

jahato mānusaṁ bhavaṁ;

Kiñhi tassa sakaṁ hoti,

kiñca ādāya gacchati;

Kiñcassa anugaṁ hoti,

chāyāva anapāyinī.

Ubho puññañca pāpañca,

yaṁ macco kurute idha;

Tañhi tassa sakaṁ hoti,

taṁva ādāya gacchati;

Taṁvassa anugaṁ hoti,

chāyāva anapāyinī.

Tasmā kareyya kalyāṇaṁ,

nicayaṁ samparāyikaṁ;

Puññāni paralokasmiṁ,

patiṭṭhā honti pāṇinan”ti.