Paṭhamarūpārāmasutta

“Rūpārāmā, bhikkhave, devamanussā rūparatā rūpasammuditā.

Rūpavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti.

Saddārāmā, bhikkhave, devamanussā saddaratā saddasammuditā.

Saddavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti.

Gandhārāmā …

rasārāmā …

phoṭṭhabbārāmā …

dhammārāmā, bhikkhave, devamanussā dhammaratā dhammasammuditā.

Dhammavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti.

Tathāgato ca kho, bhikkhave, arahaṁ sammāsambuddho rūpānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ viditvā na rūpārāmo na rūparato na rūpasammudito.

Rūpavipariṇāmavirāganirodhā sukho, bhikkhave, tathāgato viharati.

Saddānaṁ …

gandhānaṁ …

rasānaṁ …

phoṭṭhabbānaṁ …

dhammānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ viditvā na dhammārāmo, na dhammarato, na dhammasammudito.

Dhammavipariṇāmavirāganirodhā sukho, bhikkhave, tathāgato viharati”.

Idamavoca bhagavā.

Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

“Rūpā saddā rasā gandhā,

phassā dhammā ca kevalā;

Iṭṭhā kantā manāpā ca,

yāvatatthīti vuccati.

Sadevakassa lokassa,

ete vo sukhasammatā;

Yattha cete nirujjhanti,

taṁ tesaṁ dukkhasammataṁ.

Sukhaṁ diṭṭhamariyebhi,

sakkāyassa nirodhanaṁ;

Paccanīkamidaṁ hoti,

sabbalokena passataṁ.

Yaṁ pare sukhato āhu,

tadariyā āhu dukkhato;

Yaṁ pare dukkhato āhu,

tadariyā sukhato vidū.

Passa dhammaṁ durājānaṁ,

sammūḷhettha aviddasu;

Nivutānaṁ tamo hoti,

andhakāro apassataṁ.

Satañca vivaṭaṁ hoti,

āloko passatāmiva;

Santike na vijānanti,

maggā dhammassa akovidā.

Bhavarāgaparetebhi,

bhavarāgānusārībhi;

Māradheyyānupannehi,

nāyaṁ dhammo susambudho.

Ko nu aññatra mariyebhi,

Padaṁ sambuddhumarahati;

Yaṁ padaṁ sammadaññāya,

Parinibbanti anāsavā”ti.

Tatiyaṁ.