Tatiyakukkuṭārāmasutta

Pāṭaliputtanidānaṁ.

“‘Brahmacariyaṁ, brahmacariyan’ti, āvuso ānanda, vuccati.

Katamaṁ nu kho, āvuso, brahmacariyaṁ, katamo brahmacārī, katamaṁ brahmacariyapariyosānan”ti?

“Sādhu sādhu, āvuso bhadda.

Bhaddako kho te, āvuso bhadda, ummaṅgo, bhaddakaṁ paṭibhānaṁ, kalyāṇī paripucchā.

Evañhi tvaṁ, āvuso bhadda, pucchasi:

‘brahmacariyaṁ, brahmacariyanti, āvuso ānanda, vuccati.

Katamaṁ nu kho, āvuso, brahmacariyaṁ, katamo brahmacārī, katamaṁ brahmacariyapariyosānan’”ti?

“Evamāvuso”ti.

“Ayameva kho, āvuso, ariyo aṭṭhaṅgiko maggo brahmacariyaṁ, seyyathidaṁ—

sammādiṭṭhi …pe… sammāsamādhi.

Yo kho, āvuso, iminā ariyena aṭṭhaṅgikena maggena samannāgato—

ayaṁ vuccati brahmacārī.

Yo kho, āvuso, rāgakkhayo dosakkhayo mohakkhayo—

idaṁ brahmacariyapariyosānan”ti.

Dasamaṁ.

Tīṇi suttantāni ekanidānāni.

Vihāravaggo dutiyo.

Tassuddānaṁ

Dve vihārā ca sekkho ca,

uppādā apare duve;

Parisuddhena dve vuttā,

kukkuṭārāmena tayoti.