Dutiyakoṭigāmasutta

“Ye hi keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ nappajānanti, ‘ayaṁ dukkhasamudayo’ti yathābhūtaṁ nappajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodho’ti yathābhūtaṁ nappajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ nappajānanti,

na me te, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā samaṇesu vā samaṇasammatā brāhmaṇesu vā brāhmaṇasammatā, na ca pana te āyasmanto sāmaññatthaṁ vā brahmaññatthaṁ vā diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharanti.

Ye ca kho keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ pajānanti, ‘ayaṁ dukkhasamudayo’ti yathābhūtaṁ pajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodho’ti yathābhūtaṁ pajānanti, ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ pajānanti,

te kho me, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā samaṇesu ceva samaṇasammatā brāhmaṇesu ca brāhmaṇasammatā, te ca panāyasmanto sāmaññatthañca brahmaññatthañca diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharantī”ti.

Idamavoca bhagavā.

Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā:

“Ye dukkhaṁ nappajānanti,

atho dukkhassa sambhavaṁ;

Yattha ca sabbaso dukkhaṁ,

asesaṁ uparujjhati.

Tañca maggaṁ na jānanti,

Dukkhūpasamagāminaṁ;

Cetovimuttihīnā te,

Atho paññāvimuttiyā;

Abhabbā te antakiriyāya,

Te ve jātijarūpagā.

Ye ca dukkhaṁ pajānanti,

atho dukkhassa sambhavaṁ;

Yattha ca sabbaso dukkhaṁ,

asesaṁ uparujjhati.

Tañca maggaṁ pajānanti,

dukkhūpasamagāminaṁ;

Cetovimuttisampannā,

atho paññāvimuttiyā;

Bhabbā te antakiriyāya,

na te jātijarūpagā”ti.

Dutiyaṁ.