Turūbrahmasutta

Sāvatthinidānaṁ.

Tena kho pana samayena kokāliko bhikkhu ābādhiko hoti dukkhito bāḷhagilāno.

Atha kho turū paccekabrahmā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena kokāliko bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā vehāsaṁ ṭhito kokālikaṁ bhikkhuṁ etadavoca:

“pasādehi, kokālika, sāriputtamoggallānesu cittaṁ.

Pesalā sāriputtamoggallānā”ti.

“Kosi tvaṁ, āvuso”ti?

“Ahaṁ turū paccekabrahmā”ti.

“Nanu tvaṁ, āvuso, bhagavatā anāgāmī byākato, atha kiñcarahi idhāgato?

Passa, yāvañca te idaṁ aparaddhan”ti.

“Purisassa hi jātassa,

kuṭhārī jāyate mukhe;

Yāya chindati attānaṁ,

bālo dubbhāsitaṁ bhaṇaṁ.

Yo nindiyaṁ pasaṁsati,

Taṁ vā nindati yo pasaṁsiyo;

Vicināti mukhena so kaliṁ,

Kalinā tena sukhaṁ na vindati.

Appamattako ayaṁ kali,

Yo akkhesu dhanaparājayo;

Sabbassāpi sahāpi attanā,

Ayameva mahantataro kali;

Yo sugatesu manaṁ padosaye.

Sataṁ sahassānaṁ nirabbudānaṁ,

Chattiṁsati pañca ca abbudāni;

Yamariyagarahī nirayaṁ upeti,

Vācaṁ manañca paṇidhāya pāpakan”ti.