Bhayasutta

“‘Bhayan’ti, bhikkhave, kāmānametaṁ adhivacanaṁ;

‘dukkhan’ti, bhikkhave, kāmānametaṁ adhivacanaṁ;

‘rogo’ti, bhikkhave, kāmānametaṁ adhivacanaṁ;

‘gaṇḍo’ti, bhikkhave, kāmānametaṁ adhivacanaṁ;

‘saṅgo’ti, bhikkhave, kāmānametaṁ adhivacanaṁ;

‘paṅko’ti, bhikkhave, kāmānametaṁ adhivacanaṁ.

Kasmā ca, bhikkhave, ‘bhayan’ti kāmānametaṁ adhivacanaṁ?

Kāmarāgarattāyaṁ, bhikkhave, chandarāgavinibaddho diṭṭhadhammikāpi bhayā na parimuccati, samparāyikāpi bhayā na parimuccati, tasmā ‘bhayan’ti kāmānametaṁ adhivacanaṁ.

Kasmā ca, bhikkhave, dukkhanti …pe…

rogoti …

gaṇḍoti …

saṅgoti …

paṅkoti kāmānametaṁ adhivacanaṁ?

Kāmarāgarattāyaṁ, bhikkhave, chandarāgavinibaddho diṭṭhadhammikāpi paṅkā na parimuccati, samparāyikāpi paṅkā na parimuccati, tasmā ‘paṅko’ti kāmānametaṁ adhivacananti.

Bhayaṁ dukkhaṁ rogo gaṇḍo,

saṅgo paṅko ca ubhayaṁ;

Ete kāmā pavuccanti,

yattha satto puthujjano.

Upādāne bhayaṁ disvā,

jātimaraṇasambhave;

Anupādā vimuccanti,

jātimaraṇasaṅkhaye.

Te khemappattā sukhino,

diṭṭhadhammābhinibbutā;

Sabbaverabhayātītā,

sabbadukkhaṁ upaccagun”ti.

Tatiyaṁ.