Sīlapāramī 5

“Punāparaṁ yadā homi,

mahiṁso pavanacārako;

Pavaḍḍhakāyo balavā,

mahanto bhīmadassano.

Pabbhāre giridugge ca,

rukkhamūle dakāsaye;

Hotettha ṭhānaṁ mahiṁsānaṁ,

koci koci tahiṁ tahiṁ.

Vicaranto brahāraññe,

ṭhānaṁ addasa bhaddakaṁ;

Taṁ ṭhānaṁ upagantvāna,

tiṭṭhāmi ca sayāmi ca.

Athettha kapimāgantvā,

pāpo anariyo lahu;

Khandhe nalāṭe bhamuke,

mutteti ohadeti taṁ.

Sakimpi divasaṁ dutiyaṁ,

tatiyaṁ catutthampi ca;

Dūseti maṁ sabbakālaṁ,

tena homi upadduto.

Mamaṁ upaddutaṁ disvā,

yakkho maṁ idamabravi;

‘Nāsehetaṁ chavaṁ pāpaṁ,

siṅgehi ca khurehi ca’.

Evaṁ vutte, tadā yakkhe,

ahaṁ taṁ idamabraviṁ;

‘Kiṁ tvaṁ makkhesi kuṇapena,

pāpena anariyena maṁ.

Yadihaṁ tassa pakuppeyyaṁ,

tato hīnataro bhave;

Sīlañca me pabhijjeyya,

viññū ca garaheyyu maṁ.

Hīḷitā jīvitā vāpi,

parisuddhena mataṁ varaṁ;

Kyāhaṁ jīvitahetūpi,

kāhāmi paraheṭhanaṁ’.

Mamevāyaṁ maññamāno,

aññepevaṁ karissati;

Teva tassa vadhissanti,

sā me mutti bhavissati.

Hīnamajjhimaukkaṭṭhe,

sahanto avamānitaṁ;

Evaṁ labhati sappañño,

manasā yathāpatthitan”ti.

Mahiṁsarājacariyaṁ pañcamaṁ.