Jarāvagga

Ko nu hāso kimānando,

niccaṁ pajjalite sati;

Andhakārena onaddhā,

padīpaṁ na gavesatha.

Passa cittakataṁ bimbaṁ,

arukāyaṁ samussitaṁ;

Āturaṁ bahusaṅkappaṁ,

yassa natthi dhuvaṁ ṭhiti.

Parijiṇṇamidaṁ rūpaṁ,

roganīḷaṁ pabhaṅguraṁ;

Bhijjati pūtisandeho,

maraṇantañhi jīvitaṁ.

Yānimāni apatthāni,

alābūneva sārade;

Kāpotakāni aṭṭhīni,

tāni disvāna kā rati.

Aṭṭhīnaṁ nagaraṁ kataṁ,

maṁsalohitalepanaṁ;

Yattha jarā ca maccu ca,

māno makkho ca ohito.

Jīranti ve rājarathā sucittā,

Atho sarīrampi jaraṁ upeti;

Satañca dhammo na jaraṁ upeti,

Santo have sabbhi pavedayanti.

Appassutāyaṁ puriso,

balībaddhova jīrati;

Maṁsāni tassa vaḍḍhanti,

paññā tassa na vaḍḍhati.

Anekajātisaṁsāraṁ,

sandhāvissaṁ anibbisaṁ;

Gahakāraṁ gavesanto,

dukkhā jāti punappunaṁ.

Gahakāraka diṭṭhosi,

puna gehaṁ na kāhasi;

Sabbā te phāsukā bhaggā,

gahakūṭaṁ visaṅkhataṁ;

Visaṅkhāragataṁ cittaṁ,

taṇhānaṁ khayamajjhagā.

Acaritvā brahmacariyaṁ,

aladdhā yobbane dhanaṁ;

Jiṇṇakoñcāva jhāyanti,

khīṇamaccheva pallale.

Acaritvā brahmacariyaṁ,

aladdhā yobbane dhanaṁ;

Senti cāpātikhīṇāva,

purāṇāni anutthunaṁ.

Jarāvaggo ekādasamo.