Mātuposakavagga
“Ekā nisinnā suci saññatūrū,
Pāsādamāruyha aninditaṅgī;
Yācāmi taṁ kinnaranettacakkhu,
Imekarattiṁ ubhayo vasema”.
“Okiṇṇantaraparikhaṁ,
daḷhamaṭṭālakoṭṭhakaṁ;
Rakkhitaṁ khaggahatthehi,
duppavesamidaṁ puraṁ.
Daharassa yuvino cāpi,
āgamo ca na vijjati;
Atha kena nu vaṇṇena,
saṅgamaṁ icchase mayā”.
“Yakkhohamasmi kalyāṇi,
Āgatosmi tavantike;
Tvaṁ maṁ nandaya bhaddante,
Puṇṇakaṁsaṁ dadāmi te”.
“Devaṁ va yakkhaṁ atha vā manussaṁ,
Na patthaye udayamaticca aññaṁ;
Gaccheva tvaṁ yakkha mahānubhāva,
Mā cassu gantvā punarāvajittha”.
“Yā sā rati uttamā kāmabhoginaṁ,
Yaṁ hetu sattā visamaṁ caranti;
Mā taṁ ratiṁ jīyi tuvaṁ sucimhite,
Dadāmi te rūpiyaṁ kaṁsapūraṁ”.
“Nāriṁ naro nijjhapayaṁ dhanena,
Ukkaṁsatī yattha karoti chandaṁ;
Vipaccanīko tava devadhammo,
Paccakkhato thokatarena esi”.
“Āyu ca vaṇṇo ca manussaloke,
Nihīyati manujānaṁ sugatte;
Teneva vaṇṇena dhanampi tuyhaṁ,
Nihīyati jiṇṇatarāsi ajja.
Evaṁ me pekkhamānassa,
rājaputti yasassini;
Hāyateva tava vaṇṇo,
ahorattānamaccaye”.
“Imināva tvaṁ vayasā,
rājaputti sumedhase;
Brahmacariyaṁ careyyāsi,
bhiyyo vaṇṇavatī siyā”.
“Devā na jīranti yathā manussā,
Gattesu tesaṁ valiyo na honti;
Pucchāmi taṁ yakkha mahānubhāva,
Kathaṁ nu devāna sarīradeho”.
“Devā na jīranti yathā manussā,
Gattesu tesaṁ valiyo na honti;
Suve suve bhiyyatarova tesaṁ,
Dibbo ca vaṇṇo vipulā ca bhogā”.
“Kiṁsūdha bhītā janatā anekā,
Maggo ca nekāyatanaṁ pavutto;
Pucchāmi taṁ yakkha mahānubhāva,
Katthaṭṭhito paralokaṁ na bhāye”.
“Vācaṁ manañca paṇidhāya sammā,
Kāyena pāpāni akubbamāno;
Bahunnapānaṁ gharamāvasanto,
Saddho mudū saṁvibhāgī vadaññū;
Saṅgāhako sakhilo saṇhavāco,
Etthaṭṭhito paralokaṁ na bhāye”.
“Anusāsasi maṁ yakkha,
yathā mātā yathā pitā;
Uḷāravaṇṇaṁ pucchāmi,
ko nu tvamasi subrahā”.
“Udayohamasmi kalyāṇi,
saṅgarattā idhāgato;
Āmanta kho taṁ gacchāmi,
muttosmi tava saṅgarā”.
“Sace kho tvaṁ udayosi,
saṅgarattā idhāgato;
Anusāsa maṁ rājaputta,
yathāssa puna saṅgamo”.
“Atipatati vayo khaṇo tatheva,
Ṭhānaṁ natthi dhuvaṁ cavanti sattā;
Parijiyyati addhuvaṁ sarīraṁ,
Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ.
Kasiṇā pathavī dhanassa pūrā,
Ekasseva siyā anaññadheyyā;
Tañcāpi jahati avītarāgo,
Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ.
Mātā ca pitā ca bhātaro ca,
Bhariyā yāpi dhanena hoti kītā;
Te cāpi jahanti aññamaññaṁ,
Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ.
Kāyo parabhojananti ñatvā,
Saṁsāre sugatiñca duggatiñca;
Ittaravāsoti jāniyāna,
Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ”.
“Sādhu bhāsatiyaṁ yakkho,
appaṁ maccāna jīvitaṁ;
Kasirañca parittañca,
tañca dukkhena saṁyutaṁ;
Sāhaṁ ekā pabbajissāmi,
hitvā kāsiṁ surundhanan”ti.
Udayajātakaṁ catutthaṁ.
