Paṭhamavagga

“Yadā paṭhamamaddakkhiṁ,

satthāramakutobhayaṁ;

Tato me ahu saṁvego,

passitvā purisuttamaṁ.

Siriṁ hatthehi pādehi,

yo paṇāmeyya āgataṁ;

Etādisaṁ so satthāraṁ,

ārādhetvā virādhaye.

Tadāhaṁ puttadārañca,

dhanadhaññañca chaḍḍayiṁ;

Kesamassūni chedetvā,

pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Sikkhāsājīvasampanno,

indriyesu susaṁvuto;

Namassamāno sambuddhaṁ,

vihāsiṁ aparājito.

Tato me paṇidhī āsi,

cetaso abhipatthito;

Na nisīde muhuttampi,

taṇhāsalle anūhate.

Tassa mevaṁ viharato,

passa vīriyaparakkamaṁ;

Tisso vijjā anuppattā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Pubbenivāsaṁ jānāmi,

dibbacakkhu visodhitaṁ;

Arahā dakkhiṇeyyomhi,

vippamutto nirūpadhi.

Tato ratyā vivasāne,

sūriyuggamanaṁ pati;

Sabbaṁ taṇhaṁ visosetvā,

pallaṅkena upāvisin”ti.

… Mahāpanthako thero …

Aṭṭhakanipāto niṭṭhito.

Tatruddānaṁ

Mahākaccāyano thero,

sirimitto mahāpanthako;

Ete aṭṭhanipātamhi,

gāthāyo catuvīsatīti.