Rohinītherīgāthā

“‘Samaṇā’ti bhoti supi,

‘samaṇā’ti pabujjhasi;

Samaṇāneva kittesi,

samaṇī nūna bhavissasi.

Vipulaṁ annañca pānañca,

samaṇānaṁ paveccasi;

Rohinī dāni pucchāmi,

kena te samaṇā piyā.

Akammakāmā alasā,

paradattūpajīvino;

Āsaṁsukā sādukāmā,

kena te samaṇā piyā”.

“Cirassaṁ vata maṁ tāta,

samaṇānaṁ paripucchasi;

Tesaṁ te kittayissāmi,

paññāsīlaparakkamaṁ.

Kammakāmā analasā,

kammaseṭṭhassa kārakā;

Rāgaṁ dosaṁ pajahanti,

tena me samaṇā piyā.

Tīṇi pāpassa mūlāni,

dhunanti sucikārino;

Sabbaṁ pāpaṁ pahīnesaṁ,

tena me samaṇā piyā.

Kāyakammaṁ suci nesaṁ,

vacīkammañca tādisaṁ;

Manokammaṁ suci nesaṁ,

tena me samaṇā piyā.

Vimalā saṅkhamuttāva,

suddhā santarabāhirā;

Puṇṇā sukkāna dhammānaṁ,

tena me samaṇā piyā.

Bahussutā dhammadharā,

ariyā dhammajīvino;

Atthaṁ dhammañca desenti,

tena me samaṇā piyā.

Bahussutā dhammadharā,

ariyā dhammajīvino;

Ekaggacittā satimanto,

tena me samaṇā piyā.

Dūraṅgamā satimanto,

mantabhāṇī anuddhatā;

Dukkhassantaṁ pajānanti,

tena me samaṇā piyā.

Yasmā gāmā pakkamanti,

na vilokenti kiñcanaṁ;

Anapekkhāva gacchanti,

tena me samaṇā piyā.

Na te saṁ koṭṭhe openti,

na kumbhiṁ na khaḷopiyaṁ;

Pariniṭṭhitamesānā,

tena me samaṇā piyā.

Na te hiraññaṁ gaṇhanti,

na suvaṇṇaṁ na rūpiyaṁ;

Paccuppannena yāpenti,

tena me samaṇā piyā.

Nānākulā pabbajitā,

nānājanapadehi ca;

Aññamaññaṁ piyāyanti,

tena me samaṇā piyā”.

“Atthāya vata no bhoti,

kule jātāsi rohinī;

Saddhā buddhe ca dhamme ca,

saṅghe ca tibbagāravā.

Tuvaṁ hetaṁ pajānāsi,

puññakkhettaṁ anuttaraṁ;

Amhampi ete samaṇā,

paṭigaṇhanti dakkhiṇaṁ.

Patiṭṭhito hettha yañño,

vipulo no bhavissati”;

“Sace bhāyasi dukkhassa,

sace te dukkhamappiyaṁ.

Upehi saraṇaṁ buddhaṁ,

dhammaṁ saṅghañca tādinaṁ;

Samādiyāhi sīlāni,

taṁ te atthāya hehiti”.

“Upemi saraṇaṁ buddhaṁ,

dhammaṁ saṅghañca tādinaṁ;

Samādiyāmi sīlāni,

taṁ me atthāya hehiti.

Brahmabandhu pure āsiṁ,

so idānimhi brāhmaṇo;

Tevijjo sottiyo camhi,

vedagū camhi nhātako”.

… Rohinī therī ….