Gahaṭṭhavandanāsutta

Sāvatthiyaṁ.

Tatra …pe… etadavoca:

“bhūtapubbaṁ, bhikkhave, sakko devānamindo mātaliṁ saṅgāhakaṁ āmantesi:

‘yojehi, samma mātali, sahassayuttaṁ ājaññarathaṁ. Uyyānabhūmiṁ gacchāma subhūmiṁ dassanāyā’ti.

‘Evaṁ, bhaddantavā’ti kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkassa devānamindassa paṭissutvā sahassayuttaṁ ājaññarathaṁ yojetvā sakkassa devānamindassa paṭivedesi:

‘yutto kho te, mārisa, sahassayutto ājaññaratho.

Yassadāni kālaṁ maññasī’ti.

Atha kho, bhikkhave, sakko devānamindo vejayantapāsādā orohanto añjaliṁ katvā sudaṁ puthuddisā namassati.

Atha kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkaṁ devānamindaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

‘Taṁ namassanti tevijjā,

sabbe bhummā ca khattiyā;

Cattāro ca mahārājā,

tidasā ca yasassino;

Atha ko nāma so yakkho,

yaṁ tvaṁ sakka namassasī’ti.

‘Maṁ namassanti tevijjā,

sabbe bhummā ca khattiyā;

Cattāro ca mahārājā,

tidasā ca yasassino.

Ahañca sīlasampanne,

cirarattasamāhite;

Sammāpabbajite vande,

brahmacariyaparāyane.

Ye gahaṭṭhā puññakarā,

sīlavanto upāsakā;

Dhammena dāraṁ posenti,

te namassāmi mātalī’ti.

‘Seṭṭhā hi kira lokasmiṁ,

ye tvaṁ sakka namassasi;

Ahampi te namassāmi,

ye namassasi vāsavā’ti.

Idaṁ vatvāna maghavā,

devarājā sujampati;

Puthuddisā namassitvā,

pamukho rathamāruhī”ti.