Upaṭṭhānasutta

Ekaṁ samayaṁ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato supati.

Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṁ bhikkhuṁ saṁvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

“Uṭṭhehi bhikkhu kiṁ sesi,

ko attho supitena te;

Āturassa hi kā niddā,

sallaviddhassa ruppato.

Yāya saddhāya pabbajito,

agārasmānagāriyaṁ;

Tameva saddhaṁ brūhehi,

mā niddāya vasaṁ gamī”ti.

“Aniccā addhuvā kāmā,

yesu mandova mucchito;

Baddhesu muttaṁ asitaṁ,

kasmā pabbajitaṁ tape.

Chandarāgassa vinayā,

avijjāsamatikkamā;

Taṁ ñāṇaṁ paramodānaṁ,

kasmā pabbajitaṁ tape.

Chetvā avijjaṁ vijjāya,

āsavānaṁ parikkhayā;

Asokaṁ anupāyāsaṁ,

kasmā pabbajitaṁ tape.

Āraddhavīriyaṁ pahitattaṁ,

Niccaṁ daḷhaparakkamaṁ;

Nibbānaṁ abhikaṅkhantaṁ,

Kasmā pabbajitaṁ tape”ti.