Ānandasutta

Ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.

Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṁ gihisaññattibahulo viharati.

Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṁ ānandaṁ saṁvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Rukkhamūlagahanaṁ pasakkiya,

Nibbānaṁ hadayasmiṁ opiya;

Jhāya gotama mā pamādo,

Kiṁ te biḷibiḷikā karissatī”ti.

Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.