Orimatīrasutta

“Orimañca, bhikkhave, tīraṁ desessāmi pārimañca tīraṁ.

Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

Bhagavā etadavoca:

“Katamañca, bhikkhave, orimaṁ tīraṁ, katamañca pārimaṁ tīraṁ?

Micchādiṭṭhi orimaṁ tīraṁ, sammādiṭṭhi pārimaṁ tīraṁ …pe…

micchāvimutti orimaṁ tīraṁ, sammāvimutti pārimaṁ tīraṁ.

Idaṁ kho, bhikkhave, orimaṁ tīraṁ, idaṁ pārimaṁ tīranti.

Appakā te manussesu,

ye janā pāragāmino;

Athāyaṁ itarā pajā,

tīramevānudhāvati.

Ye ca kho sammadakkhāte,

dhamme dhammānuvattino;

Te janā pāramessanti,

maccudheyyaṁ suduttaraṁ.

Kaṇhaṁ dhammaṁ vippahāya,

sukkaṁ bhāvetha paṇḍito;

Okā anokamāgamma,

viveke yattha dūramaṁ.

Tatrābhiratimiccheyya,

hitvā kāme akiñcano;

Pariyodapeyya attānaṁ,

cittaklesehi paṇḍito.

Yesaṁ sambodhiyaṅgesu,

sammā cittaṁ subhāvitaṁ;

Ādānapaṭinissagge,

anupādāya ye ratā;

Khīṇāsavā jutimanto,

te loke parinibbutā”ti.

Chaṭṭhaṁ.