Sāriputtasutta

Atha kho āyasmā sāriputto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ sāriputtaṁ bhagavā etadavoca:

“saṅkhittenapi kho ahaṁ, sāriputta, dhammaṁ deseyyaṁ;

vitthārenapi kho ahaṁ, sāriputta, dhammaṁ deseyyaṁ;

saṅkhittavitthārenapi kho ahaṁ, sāriputta, dhammaṁ deseyyaṁ;

aññātāro ca dullabhā”ti.

“Etassa, bhagavā, kālo, etassa, sugata, kālo

yaṁ bhagavā saṅkhittenapi dhammaṁ deseyya, vitthārenapi dhammaṁ deseyya, saṅkhittavitthārenapi dhammaṁ deseyya.

Bhavissanti dhammassa aññātāro”ti.

“Tasmātiha, sāriputta, evaṁ sikkhitabbaṁ:

‘imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na bhavissanti, bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na bhavissanti, yañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharissāmā’ti.

Evañhi kho, sāriputta, sikkhitabbaṁ.

Yato ca kho, sāriputta, bhikkhuno imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti, bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti, yañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharati;

ayaṁ vuccati, sāriputta:

‘bhikkhu acchecchi taṇhaṁ, vivattayi saṁyojanaṁ, sammā mānābhisamayā antamakāsi dukkhassa’.

Idañca pana metaṁ, sāriputta, sandhāya bhāsitaṁ pārāyane udayapañhe:

‘Pahānaṁ kāmasaññānaṁ,

domanassāna cūbhayaṁ;

Thinassa ca panūdanaṁ,

kukkuccānaṁ nivāraṇaṁ.

Upekkhāsatisaṁsuddhaṁ,

dhammatakkapurejavaṁ;

Aññāvimokkhaṁ pabrūmi,

avijjāya pabhedanan’”ti.

Tatiyaṁ.