Brāhmaṇadhammayāgavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Bahukārā, bhikkhave, brāhmaṇagahapatikā tumhākaṁ ye vo paccupaṭṭhitā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārehi.

Tumhepi, bhikkhave, bahukārā brāhmaṇagahapatikānaṁ yaṁ nesaṁ dhammaṁ desetha ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsetha.

Evamidaṁ, bhikkhave, aññamaññaṁ nissāya brahmacariyaṁ vussati oghassa nittharaṇatthāya sammā dukkhassa antakiriyāyā”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Sāgārā anagārā ca,

ubho aññoññanissitā;

Ārādhayanti saddhammaṁ,

yogakkhemaṁ anuttaraṁ.

Sāgāresu ca cīvaraṁ,

paccayaṁ sayanāsanaṁ;

Anagārā paṭicchanti,

parissayavinodanaṁ.

Sugataṁ pana nissāya,

gahaṭṭhā gharamesino;

Saddahānā arahataṁ,

ariyapaññāya jhāyino.

Idha dhammaṁ caritvāna,

maggaṁ sugatigāminaṁ;

Nandino devalokasmiṁ,

modanti kāmakāmino”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Aṭṭhamaṁ.