Brāhmaṇadhammayāgavagga

Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:

“Sabrahmakāni, bhikkhave, tāni kulāni yesaṁ puttānaṁ mātāpitaro ajjhāgāre pūjitā honti.

Sapubbadevatāni, bhikkhave, tāni kulāni yesaṁ puttānaṁ mātāpitaro ajjhāgāre pūjitā honti.

Sapubbācariyakāni, bhikkhave, tāni kulāni yesaṁ puttānaṁ mātāpitaro ajjhāgāre pūjitā honti.

Sāhuneyyakāni, bhikkhave, tāni kulāni yesaṁ puttānaṁ mātāpitaro ajjhāgāre pūjitā honti.

‘Brahmā’ti, bhikkhave, mātāpitūnaṁ etaṁ adhivacanaṁ.

‘Pubbadevatā’ti, bhikkhave, mātāpitūnaṁ etaṁ adhivacanaṁ.

‘Pubbācariyā’ti, bhikkhave, mātāpitūnaṁ etaṁ adhivacanaṁ.

‘Āhuneyyā’ti, bhikkhave, mātāpitūnaṁ etaṁ adhivacanaṁ.

Taṁ kissa hetu?

Bahukārā, bhikkhave, mātāpitaro puttānaṁ āpādakā posakā imassa lokassa dassetāro”ti.

Etamatthaṁ bhagavā avoca.

Tatthetaṁ iti vuccati:

“Brahmāti mātāpitaro,

pubbācariyāti vuccare;

Āhuneyyā ca puttānaṁ,

pajāya anukampakā.

Tasmā hi ne namasseyya,

sakkareyya ca paṇḍito;

Annena atha pānena,

vatthena sayanena ca;

Ucchādanena nhāpanena,

pādānaṁ dhovanena ca.

Tāya naṁ pāricariyāya,

mātāpitūsu paṇḍitā;

Idheva naṁ pasaṁsanti,

pecca sagge pamodatī”ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.

Sattamaṁ.