15. Paññālakkhaṇapañha

Rājā āha—

“bhante nāgasena, kiṁlakkhaṇā paññā”ti?

“Pubbeva kho, mahārāja, mayā vuttaṁ—

‘chedanalakkhaṇā paññā’ti, api ca obhāsanalakkhaṇā paññā”ti.

“Kathaṁ, bhante, obhāsanalakkhaṇā paññā”ti?

“Paññā, mahārāja, uppajjamānā avijjandhakāraṁ vidhameti, vijjobhāsaṁ janeti, ñāṇālokaṁ vidaṁseti, ariyasaccāni pākaṭāni karoti.

Tato yogāvacaro ‘aniccan’ti vā ‘dukkhan’ti vā ‘anattā’ti vā sammappaññāya passatī”ti.

“Opammaṁ karohī”ti.

“Yathā, mahārāja, puriso andhakāre gehe padīpaṁ paveseyya, paviṭṭho padīpo andhakāraṁ vidhameti, obhāsaṁ janeti, ālokaṁ vidaṁseti, rūpāni pākaṭāni karoti;

evameva kho, mahārāja, paññā uppajjamānā avijjandhakāraṁ vidhameti, vijjobhāsaṁ janeti, ñāṇālokaṁ vidaṁseti, ariyasaccāni pākaṭāni karoti.

Tato yogāvacaro ‘aniccan’ti vā ‘dukkhan’ti vā ‘anattā’ti vā sammappaññāya passati.

Evaṁ kho, mahārāja, obhāsanalakkhaṇā paññā”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Paññālakkhaṇapañho pannarasamo.