Paṭhamavagga
“Yaññatthaṁ vā dhanatthaṁ vā,
ye hanāma mayaṁ pure;
Avasesaṁ bhayaṁ hoti,
vedhanti vilapanti ca.
Tassa te natthi bhītattaṁ,
bhiyyo vaṇṇo pasīdati;
Kasmā na paridevesi,
evarūpe mahabbhaye”.
“Natthi cetasikaṁ dukkhaṁ,
anapekkhassa gāmaṇi;
Atikkantā bhayā sabbe,
khīṇasaṁyojanassa ve.
Khīṇāya bhavanettiyā,
diṭṭhe dhamme yathātathe;
Na bhayaṁ maraṇe hoti,
bhāranikkhepane yathā.
Suciṇṇaṁ brahmacariyaṁ me,
maggo cāpi subhāvito;
Maraṇe me bhayaṁ natthi,
rogānamiva saṅkhaye.
Suciṇṇaṁ brahmacariyaṁ me,
maggo cāpi subhāvito;
Nirassādā bhavā diṭṭhā,
visaṁ pitvāva chaḍḍitaṁ.
Pāragū anupādāno,
katakicco anāsavo;
Tuṭṭho āyukkhayā hoti,
mutto āghātanā yathā.
Uttamaṁ dhammataṁ patto,
sabbaloke anatthiko;
Ādittāva gharā mutto,
maraṇasmiṁ na socati.
Yadatthi saṅgataṁ kiñci,
bhavo vā yattha labbhati;
Sabbaṁ anissaraṁ etaṁ,
iti vuttaṁ mahesinā.
Yo taṁ tathā pajānāti,
yathā buddhena desitaṁ;
Na gaṇhāti bhavaṁ kiñci,
sutattaṁva ayoguḷaṁ.
Na me hoti ‘ahosin’ti,
‘bhavissan’ti na hoti me;
Saṅkhārā vigamissanti,
tattha kā paridevanā.
Suddhaṁ dhammasamuppādaṁ,
Suddhaṁ saṅkhārasantatiṁ;
Passantassa yathābhūtaṁ,
Na bhayaṁ hoti gāmaṇi.
Tiṇakaṭṭhasamaṁ lokaṁ,
yadā paññāya passati;
Mamattaṁ so asaṁvindaṁ,
‘natthi me’ti na socati.
Ukkaṇṭhāmi sarīrena,
bhavenamhi anatthiko;
Soyaṁ bhijjissati kāyo,
añño ca na bhavissati.
Yaṁ vo kiccaṁ sarīrena,
taṁ karotha yadicchatha;
Na me tappaccayā tattha,
doso pemañca hehiti”.
Tassa taṁ vacanaṁ sutvā,
abbhutaṁ lomahaṁsanaṁ;
Satthāni nikkhipitvāna,
māṇavā etadabravuṁ.
“Kiṁ bhadante karitvāna,
ko vā ācariyo tava;
Kassa sāsanamāgamma,
labbhate taṁ asokatā”.
“Sabbaññū sabbadassāvī,
jino ācariyo mama;
Mahākāruṇiko satthā,
sabbalokatikicchako.
Tenāyaṁ desito dhammo,
khayagāmī anuttaro;
Tassa sāsanamāgamma,
labbhate taṁ asokatā”.
Sutvāna corā isino subhāsitaṁ,
Nikkhippa satthāni ca āvudhāni ca;
Tamhā ca kammā viramiṁsu eke,
Eke ca pabbajjamarocayiṁsu.
Te pabbajitvā sugatassa sāsane,
Bhāvetva bojjhaṅgabalāni paṇḍitā;
Udaggacittā sumanā katindriyā,
Phusiṁsu nibbānapadaṁ asaṅkhatanti.
… Adhimutto thero ….
