Paṭhamavagga
Pāsādike bahū disvā,
bhāvitatte susaṁvute;
Isi paṇḍarasagotto,
apucchi phussasavhayaṁ.
“Kiṁchandā kimadhippāyā,
kimākappā bhavissare;
Anāgatamhi kālamhi,
taṁ me akkhāhi pucchito”.
“Suṇohi vacanaṁ mayhaṁ,
isipaṇḍarasavhaya;
Sakkaccaṁ upadhārehi,
ācikkhissāmyanāgataṁ.
Kodhanā upanāhī ca,
makkhī thambhī saṭhā bahū;
Ussukī nānāvādā ca,
bhavissanti anāgate.
Aññātamānino dhamme,
gambhīre tīragocarā;
Lahukā agarū dhamme,
aññamaññamagāravā.
Bahū ādīnavā loke,
uppajjissantyanāgate;
Sudesitaṁ imaṁ dhammaṁ,
kilesessanti dummatī.
Guṇahīnāpi saṅghamhi,
voharantā visāradā;
Balavanto bhavissanti,
mukharā assutāvino.
Guṇavantopi saṅghamhi,
voharantā yathātthato;
Dubbalā te bhavissanti,
hirīmanā anatthikā.
Rajataṁ jātarūpañca,
khettaṁ vatthumajeḷakaṁ;
Dāsidāsañca dummedhā,
sādiyissantyanāgate.
Ujjhānasaññino bālā,
sīlesu asamāhitā;
Unnaḷā vicarissanti,
kalahābhiratā magā.
Uddhatā ca bhavissanti,
nīlacīvarapārutā;
Kuhā thaddhā lapā siṅgī,
carissantyariyā viya.
Telasaṇṭhehi kesehi,
capalā añjanakkhikā;
Rathiyāya gamissanti,
dantavaṇṇikapārutā.
Ajegucchaṁ vimuttehi,
surattaṁ arahaddhajaṁ;
Jigucchissanti kāsāvaṁ,
odātesu samucchitā.
Lābhakāmā bhavissanti,
kusītā hīnavīriyā;
Kicchantā vanapatthāni,
gāmantesu vasissare.
Ye ye lābhaṁ labhissanti,
micchājīvaratā sadā;
Te teva anusikkhantā,
bhajissanti asaṁyatā.
Ye ye alābhino lābhaṁ,
na te pujjā bhavissare;
Supesalepi te dhīre,
sevissanti na te tadā.
Milakkhurajanaṁ rattaṁ,
garahantā sakaṁ dhajaṁ;
Titthiyānaṁ dhajaṁ keci,
dhārissantyavadātakaṁ.
Agāravo ca kāsāve,
tadā tesaṁ bhavissati;
Paṭisaṅkhā ca kāsāve,
bhikkhūnaṁ na bhavissati.
Abhibhūtassa dukkhena,
sallaviddhassa ruppato;
Paṭisaṅkhā mahāghorā,
nāgassāsi acintiyā.
Chaddanto hi tadā disvā,
surattaṁ arahaddhajaṁ;
Tāvadeva bhaṇī gāthā,
gajo atthopasaṁhitā.
‘Anikkasāvo kāsāvaṁ,
yo vatthaṁ paridhassati;
Apeto damasaccena,
na so kāsāvamarahati.
Yo ca vantakasāvassa,
sīlesu susamāhito;
Upeto damasaccena,
sa ve kāsāvamarahati.
Vipannasīlo dummedho,
pākaṭo kāmakāriyo;
Vibbhantacitto nissukko,
na so kāsāvamarahati.
Yo ca sīlena sampanno,
vītarāgo samāhito;
Odātamanasaṅkappo,
sa ve kāsāvamarahati.
Uddhato unnaḷo bālo,
sīlaṁ yassa na vijjati;
Odātakaṁ arahati,
kāsāvaṁ kiṁ karissati.
Bhikkhū ca bhikkhuniyo ca,
duṭṭhacittā anādarā;
Tādīnaṁ mettacittānaṁ,
niggaṇhissantyanāgate.
Sikkhāpentāpi therehi,
bālā cīvaradhāraṇaṁ;
Na suṇissanti dummedhā,
pākaṭā kāmakāriyā.
Te tathā sikkhitā bālā,
aññamaññaṁ agāravā;
Nādiyissantupajjhāye,
khaḷuṅko viya sārathiṁ.
Evaṁ anāgataddhānaṁ,
paṭipatti bhavissati;
Bhikkhūnaṁ bhikkhunīnañca,
patte kālamhi pacchime.’
Purā āgacchate etaṁ,
anāgataṁ mahabbhayaṁ;
Subbacā hotha sakhilā,
aññamaññaṁ sagāravā.
Mettacittā kāruṇikā,
Hotha sīlesu saṁvutā;
Āraddhavīriyā pahitattā,
Niccaṁ daḷhaparakkamā.
Pamādaṁ bhayato disvā,
Appamādañca khemato;
Bhāvethaṭṭhaṅgikaṁ maggaṁ,
Phusantā amataṁ padan”ti.
… Phusso thero ….